Wyjaśnij zasadę działania tabeli świadków (Witness Table) w kontekście implementacji funkcji wirtualnych w programowaniu obiektowym.

Tabela świadków (Witness Table) to struktura danych używana w implementacji funkcji wirtualnych w niektórych językach i kompilatorach (np. Swift) do obsługi dynamicznego dispatchu i protokołów.

Zawiera wskaźniki na implementacje metod, które klasa lub struktura dostarcza dla określonego interfejsu lub protokołu. Przy wywołaniu metody wirtualnej przez interfejs, system odwołuje się do tabeli świadków, aby znaleźć właściwą implementację.

W ten sposób, tabela świadków zapewnia:

• Połączenie między interfejsem (protokołem) a konkretną implementacją metod
• Obsługę polimorfizmu i dynamicznego wywoływania metod

Przykład: jeśli klasa implementuje protokół z metodami A i B, tabela świadków będzie zawierać wskaźniki na konkretne funkcje A i B tej klasy. Przy wywołaniu przez protokół, system używa tej tabeli do wywołania potrzebnej implementacji.