Czym różni się użycie rethrows w Kotlin od zwykłych throw i jakie są jego zalety?

W Kotlinie słowo kluczowe rethrows jest używane w sygnaturze funkcji wyższego rzędu, które przyjmują lambda zdolną do rzucania wyjątków. Oznacza to, że sama funkcja nie rzuca wyjątków bezpośrednio, ale może tylko "przerzucić" (rethrow) wyjątki, które wystąpiły wewnątrz przekazanej lambdy.

Różnice w porównaniu do zwykłego throw:

• throw służy do natychmiastowego rzucania wyjątku.
• rethrows stosuje się do funkcji, które przyjmują blok kodu (lambda) i gwarantują, że funkcja nie generuje nowych wyjątków, a jedynie przekazuje te, które wystąpiły wewnątrz lambdy.

Zalety rethrows:

• Pozwala kompilatorowi i wywołującemu kodowi wiedzieć, że wyjątki mogą pochodzić tylko z przekazanej lambdy.
• Poprawia bezpieczeństwo typów i obsługę wyjątków, ponieważ funkcja sama nie może rzucić wyjątku.
• Ułatwia obsługę błędów podczas pracy z funkcjami wyższego rzędu.

Przykład:

fun <T> runOperation(operation: () throws Exception): T rethrows {
    return operation()
}

// Tutaj runOperation nie rzuca wyjątków samodzielnie, a jedynie przekazuje wyjątki z operation

W ten sposób rethrows pomaga wyraźnie wskazać, że funkcja nie generuje wyjątków, a jedynie je przekazuje dalej z przekazanego bloku.