W którym momencie i przy jakich warunkach zaczyna…

Dispatch metod (method dispatch) w Swift określa, jaki kod zostanie wykonany podczas wywołania metody obiektu. Wybór typu dispatchu odbywa się w momencie kompilacji kodu Swift.

Istnieją trzy główne typy dispatchu w Swift:

Dispatch bezpośredni (Direct Dispatch):
- Najszybszy.
- Adres funkcji jest znany podczas kompilacji.
- Domyślnie stosowany dla:
  - struct i enum (ponieważ nie obsługują dziedziczenia klas).
  - Metod final klas.
  - Metod private klas (internal i public nie obsługują bezpośredniego dispatchu).
  - Funkcji globalnych.
  - Metod statycznych.
  - Rozszerzeń.
Dispatch przez tabelę (Table Dispatch):
- Używany dla class, gdy potrzebny jest polimorfizm i dziedziczenie.
- Adres konkretnej implementacji metody jest ustalany podczas wykonywania (runtime) za pomocą tabeli metod wirtualnych (vtable - Virtual Table).
- Każda klasa ma własną vtable, zawierającą wskaźniki na implementacje metod.
- Obsługuje dziedziczenie i nadpisywanie metod.
```
class Animal { // Zastosuje dispatch przez tabelę
    func speak() {
        print("Nieznany dźwięk")
    }
}

class Dog: Animal { // Nadpisanie, używa vtable
    override func speak() {
        print("Hau")
    }
}
```
Dispatch przez tabelę świadków (Witness Table Dispatch):
- Używany dla protokołów (protocol).
- Podobny do dispatchu przez tabelę, ale używa tabeli świadków (witness table) do wyszukiwania implementacji metody protokołu dla konkretnego typu.
- Umożliwia polimorfizm z protokołami.
```
protocol Speakable { // Zastosuje Witness Table Dispatch
    func speak()
}

struct Cat: Speakable { // Implementacja protokołu
    func speak() {
        print("Miau")
    }
}
```

Warunki wpływające na wybór:

Typ danych: struct, enum, class, protocol.
Modyfikatory dostępu: final, private, internal, public.
Dziedziczenie: Możliwość nadpisywania metod.
Zgodność z protokołami: Implementacja metod protokołu.
Kontekst wywołania: Wywołanie przez konkretny typ lub przez protokół/klasę bazową.

Kompilator Swift stara się używać dispatchu bezpośredniego tam, gdzie to możliwe, aby zoptymalizować wydajność, ale w razie potrzeby przełącza na dispatch przez tabelę lub tabelę świadków, aby obsługiwać polimorfizm i dziedziczenie. Jawne oznaczenie metod jako final lub private pozwala wymusić użycie dispatchu bezpośredniego.

W którym momencie i przy jakich warunkach zaczyna działać dispatching w Swift?