Jakie środki programowania generycznego istnieją?

W Golang istnieją następujące środki programowania generycznego (generics):

1. Typy parametryzowane: Pozwalają tworzyć struktury, interfejsy i funkcje, które mogą działać z różnymi typami danych bez ich sztywnego określania na etapie kompilacji. Typy danych są wskazywane w nawiasach kwadratowych po nazwie typu lub funkcji.

   // Przykład struktury z typem parametryzowanym
   type Stack[T any] struct {
   	elements []T
   }
   
   // Przykład funkcji z typami parametryzowanymi
   func Map[T, U any](collection []T, f func(T) U) []U {
   	result := make([]U, len(collection))
   	for i, item := range collection {
   		result[i] = f(item)
   	}
   	return result
   }
   

2. Ograniczenia typów (Type Constraints): Definiują zbiór typów, które mogą być użyte jako parametry generyczne. Pozwalają ograniczyć uniwersalność typów i zapewnić bezpieczeństwo operacji.

   • Interfejsy: Każdy interfejs sam w sobie jest ograniczeniem typu.
   • Interfejsy łączone: Pozwalają łączyć kilka typów lub interfejsów za pomocą operatora |.

   // Przykład ograniczenia typu z użyciem interfejsu łączonego
   type Number interface {
   	int | int8 | int16 | int32 | int64 |
   		uint | uint8 | uint16 | uint32 | uint64 | uintptr |
   		float32 | float64 |
   		complex64 | complex128
   }
   
   // Funkcja używająca ograniczenia typu
   func Add[T Number](a, b T) T {
   	return a + b
   }
   

Te środki zostały dodane w Go 1.18. Przed tym, aby zaimplementować coś podobnego do generyków, używano interfejsów (interface{}) i refleksji, co obniżało bezpieczeństwo typów i wydajność.