Jak zaimplementować wzorzec Saga do zarządzania rozproszonymi transakcjami w architekturze mikroserwisów?

Wzorzec Saga jest używany do zarządzania rozproszonymi transakcjami w architekturze mikroserwisów, gdzie tradycyjne transakcje ACID nie są możliwe ze względu na rozproszenie danych i usług.

Idea polega na tym, że duża operacja biznesowa jest dzielona na serię lokalnych transakcji w różnych usługach. Każda lokalna transakcja jest obsługiwana przez operację kompensacyjną, która cofa jej efekt w przypadku błędu na dowolnym etapie.

Implementacja w Go zwykle opiera się na orkiestratorze lub choreografii:

• Orkiestrator: scentralizowana usługa, która zarządza sekwencją kroków i wywołuje lokalne transakcje, obsługuje błędy i uruchamia transakcje kompensacyjne.
• Choreografia: każda usługa publikuje zdarzenia o wykonaniu kroku, inne usługi na nie reagują, wykonując własne kroki lub działania kompensacyjne.

Przykład uproszczonej orkiestracji w Go:

func RunSaga() error {
    if err := ServiceA.DoStep(); err != nil {
        return err
    }
    if err := ServiceB.DoStep(); err != nil {
        ServiceA.Compensate() // cofnięcie pierwszego kroku
        return err
    }
    if err := ServiceC.DoStep(); err != nil {
        ServiceB.Compensate()
        ServiceA.Compensate()
        return err
    }
    return nil
}

W rzeczywistych systemach używa się kolejek wiadomości (Kafka, RabbitMQ) do przesyłania zdarzeń i zarządzania stanem sagi, a także przechowuje się stan sagi w bazie danych dla odporności na awarie.