Czy masz doświadczenie w pracy z protokołem socketów HTTP i jego implementacjami?

Tak, doświadczenie w pracy z gniazdami HTTP i ich implementacjami w Go zwykle wiąże się z używaniem WebSocket — protokołu zapewniającego dwukierunkową komunikację nad HTTP.

W Go często korzysta się z biblioteki gorilla/websocket, która umożliwia tworzenie serwerów i klientów wymieniających wiadomości w czasie rzeczywistym.

Przykład prostego serwera WebSocket w Go:

package main

import (
    "net/http"
    "github.com/gorilla/websocket"
    "log"
)

var upgrader = websocket.Upgrader{}

func wsHandler(w http.ResponseWriter, r *http.Request) {
    conn, err := upgrader.Upgrade(w, r, nil)
    if err != nil {
        log.Print("Błąd aktualizacji:", err)
        return
    }
    defer conn.Close()

    for {
        messageType, message, err := conn.ReadMessage()
        if err != nil {
            log.Println("Błąd odczytu:", err)
            break
        }
        log.Printf("Odebrano: %s", message)

        err = conn.WriteMessage(messageType, message)
        if err != nil {
            log.Println("Błąd zapisu:", err)
            break
        }
    }
}

func main() {
    http.HandleFunc("/ws", wsHandler)
    log.Fatal(http.ListenAndServe(":8080", nil))
}

Ten serwer akceptuje połączenia WebSocket, odczytuje wiadomości i odsyła je z powrotem (echo). To podstawowy przykład, który można rozbudować o obsługę różnych protokołów nad WebSocket.