W jakich sytuacjach kompilator automatycznie rezerwuje pamięć w obszarze dynamicznym (stos)?

W kompilatorze Go pamięć na stercie jest automatycznie przydzielana w następujących sytuacjach:

• Gdy zmienna musi żyć dłużej niż czas wykonywania funkcji, w której jest zadeklarowana (analiza ucieczek). Na przykład, jeśli adres zmiennej lokalnej jest zwracany z funkcji lub zapisywany w strukturze, która żyje dłużej.
• Jeśli zmienna jest zbyt duża na stos lub jej rozmiar jest nieznany podczas kompilacji.

Przykład:

func create() *int {
    x := 10
    return &x // zmienna x "ucieka" do sterty, ponieważ zwracany jest wskaźnik
}

Tutaj zmienna x zostanie umieszczona na stercie, aby wskaźnik pozostał ważny po wyjściu z funkcji. Kompilator analizuje kod (analiza ucieczek) i decyduje, gdzie przydzielić pamięć.