To pragmatyczne podejście — tokeny plus spójny wzorzec opakowania zapobiegają "jednorazowym" poprawkom i umożliwiają audytowalne decyzje dotyczące wyrównania w Storybook. Jak decydujesz, kiedy wizualny "pchnięcie" (takie jak Twoja korekta -2px) należy do globalnego tokena, a kiedy do wyjątku o zakresie komponentu, i jak nadzorujesz tę decyzję?