Czym jest wzorzec architektoniczny MVC?

MVC (Model-Widok-Kontroler) to wzorzec architektoniczny, który dzieli aplikację na trzy powiązane ze sobą komponenty:

Model: Reprezentuje dane i logikę biznesową aplikacji. Odpowiada za przechowywanie, pobieranie, modyfikację i walidację danych. Nie zawiera logiki interfejsu użytkownika.
Widok: Odpowiada za wyświetlanie danych użytkownikowi. Pobiera dane z Modelu i wizualizuje je. Nie zawiera logiki biznesowej i nie bezpośrednio nie współpracuje z Modelem.
Kontroler: Działa jako pośrednik między Modelem a Widokiem. Obsługuje żądania użytkownika, współpracuje z Modelem w celu pobrania/zmiany danych i wybiera Widok do wyświetlenia wyników.

Interakcja:

Użytkownik wchodzi w interakcję z Widokiem.
Widok przekazuje żądanie do Kontrolera.
Kontroler przetwarza żądanie, współpracuje z Modelem w celu pobrania/aktualizacji danych.
Model wykonuje niezbędne operacje na danych.
Kontroler otrzymuje wynik od Modelu.
Kontroler wybiera odpowiedni Widok i przekazuje mu dane do wyświetlenia.
Widok wyświetla dane użytkownikowi.

Zalety:

Podział odpowiedzialności komponentów.
Lepsza utrzymanie i skalowalność kodu.
Możliwość ponownego użycia komponentów.
Ułatwia równoległy rozwój (Frontend i Backend mogą pracować nad Widokiem/Kontrolerem i Modelem niezależnie).
Ulepszone testowanie (można testować Model, Widok i Kontroler osobno).

Wady:

Może być nadmierny dla prostych aplikacji.
Zwiększenie liczby plików i warstw abstrakcji.
Trudność w określeniu, gdzie dokładnie powinna znajdować się dana funkcja.

Wzorzec MVC jest często stosowany w rozwoju webowym, szczególnie w frameworkach backendowych (Ruby on Rails, Django, Spring MVC), ale także w frontendzie (np. w starszych wersjach Angulara lub jako koncepcja organizacji kodu). Dla czystego frontendu częściej spotyka się wzorce MVP lub MVVM.