Czym są zasady SOLID w programowaniu?

SOLID to akronim pięciu zasad projektowania obiektowego, mających na celu tworzenie elastycznych, skalowalnych i łatwych w utrzymaniu systemów programowych.

Zasada pojedynczej odpowiedzialności (SRP): Klasa powinna mieć tylko jeden powód do zmiany, czyli odpowiadać za jedną jasno określoną funkcję.
Zasada otwarte/zamknięte (OCP): Bytowości programowe (klasy, moduły, funkcje) powinny być otwarte na rozszerzenia, ale zamknięte na modyfikacje.
Zasada podstawienia Liskov (LSP): Obiekty klas pochodnych powinny móc zastępować obiekty klas bazowych bez zakłócania działania programu. Jeśli S jest podtypem T, to obiekty typu T mogą być zastępowane obiektami typu S bez zmiany pożądanych właściwości programu.
Zasada segregacji interfejsów (ISP): Klienci nie powinni zależeć od interfejsów, których nie używają. Lepiej mieć wiele małych, wyspecjalizowanych interfejsów niż jeden ogólny.
Zasada odwrócenia zależności (DIP): Moduły wyższych poziomów nie powinny zależeć od modułów niższych poziomów. Oba typy modułów powinny zależeć od abstrakcji. Abstrakcje nie powinny zależeć od szczegółów, a szczegóły od abstrakcji.

Stosowanie SOLID pomaga tworzyć kod, który jest łatwiejszy do modyfikacji, testowania i rozbudowy, zmniejszając powiązania i zwiększając spójność.