Wyjaśnij zasadę działania i cel sticky-bita w systemach plików Linux.

Sticky-bit w Linuxie to specjalny znacznik dostępu do katalogu, który ogranicza usuwanie lub zmianę nazwy plików wewnątrz tego katalogu tylko do właściciela pliku, właściciela katalogu lub superużytkownika.

Często jest używany w wspólnych katalogach, takich jak /tmp, aby zapobiec usuwaniu cudzych plików przez innych użytkowników.

Przykład:

• Katalog /tmp zazwyczaj ma uprawnienia drwxrwxrwt, gdzie t to sticky-bit.
• Użytkownik może tworzyć i usuwać tylko własne pliki w tym katalogu.

Ustawianie sticky-bit:

chmod +t /ścieżka/do/katalogu

Sprawdzanie:

ls -ld /ścieżka/do/katalogu

Sticky-bit pomaga zwiększyć bezpieczeństwo i kontrolę dostępu w wspólnych przestrzeniach plików.