W jakim przypadku używa się dynamicznej alokacji pamięci na stercie?

Dynamiczna pamięć na stercie jest używana, gdy rozmiar danych jest nieznany z wyprzedzeniem lub może się zmieniać podczas działania programu. Na przykład podczas tworzenia obiektów klas, kolekcji (list, słowników) lub przy przydzielaniu dużych tablic, których rozmiar jest określany w czasie działania.

W C# obiekty typu referencyjnego zawsze są umieszczane na stercie, co pozwala zarządzać czasem życia obiektów za pomocą zbieracza śmieci. To różni się od stosu, na którym przechowywane są lokalne zmienne typów prostych o stałym czasie życia.

Przykład:

class Person
{
    public string Name;
}

Person p = new Person(); // obiekt tworzony na stercie
p.Name = "Иван";

W ten sposób sterta jest używana do przechowywania obiektów o dynamicznym czasie życia i rozmiarze.