Docker ишке ашырылып жаткан контейнерлердин ортосунда изоляцияны кандай ыкмалар менен камсыздайт?

Docker Linux иштетүү системинин бир нече негизги механизмдери аркылуу контейнерлердин ортосунда изоляцияны камсыздайт:

1. Namespaces (аты-жөндөр кеңиштери) — процесстерди, тармакты, файл тутумун жана башка ресурстарды изоляциялайт. Мисалы:

   • PID namespace — процесстерди изоляциялайт, ошондуктан бир контейнердеги процесстер башка процесстерди көрбөйт.
   • Тармактык namespace — ар бир контейнер үчүн өзүнчө тармактык интерфейстер жана IP даректери.
   • Mount namespace — файл тутумун изоляциялайт.

2. Control Groups (cgroups) — ар бир контейнердин CPU, эс тутум, диск, тармак ресурстарын колдонушун чектейт жана көзөмөлдөйт, бир контейнер башка ресурстарга таасир этпеши үчүн.

3. Union File Systems (OverlayFS, AUFS жана башка) — ар бир контейнер үчүн жалпы негизги сүрөт үстүндө изоляцияланган файл тутумдарын түзүүгө мүмкүндүк берет.

4. Capabilities жана Коопсуздук Модулдары (мисалы, SELinux, AppArmor) — контейнер ичиндеги процесстердин укуктарын чектейт, коопсуздукту жогорулатуу үчүн.

Ошентип, Docker ядро мүмкүнчүлүктөрүн колдонуп, жеңил, изоляцияланган чөйрөлөрдү түзөт, алар бири-биринен көз карандысыз иштешет.