რა გამოიტანს თითოეული print ფუნქციაში მუტაბელური დეფოლტული არგუმენტით?

სიტუაციებში, სადაც ფუნქციებს შეუძლიათ ჰქონდეთ მუტაბელი (ცვლილებადი) დეფოლტული არგუმენტები, მაგალითად Python-ში, დეფოლტული მნიშვნელობები ინიცირებულია ერთჯერადად ფუნქციის განსაზღვრის დროს, არა ყოველ გამოძახებაზე. ეს იწვევს იმას, რომ თუ დეფოლტული არგუმენტი არის ცვლადი ობიექტი (მაგალითად, სია ან ლექსიკონი), ამ ობიექტზე განხორციელებული ცვლილებები ინარჩუნება გამოძახებების შორის.

Python-ის მაგალითი:

def func(a, lst=[]):
    lst.append(a)
    print(lst)

func(1)  # გამოიტანს: [1]
func(2)  # გამოიტანს: [1, 2]
func(3, ['x'])  # გამოიტანს: ['x', 3]
func(4)  # გამოიტანს: [1, 2, 4]

განმარტება:

• პირველ გამოძახებაზე func(1) გამოიყენება დეფოლტული სია [], რომელშიც ემატება 1.
• მეორე გამოძახებაზე func(2) იგივე სია გამოიყენება, ახლა [1], და ემატება 2.
• func(3, ['x']) გამოძახებაში გადაეცემა ახალი სია ['x'], ამიტომ ცვლილებები არ ზემოქმედებს დეფოლტულ სიაზე.
• ბოლო გამოძახებაში func(4) ისევ გამოიყენება დეფოლტული სია, რომელიც ახლა შეიცავს [1, 2], და ემატება 4.

ასე რომ, ყოველი print აჩვენებს მიმდინარე მდგომარეობას მუტაბელ დეფოლტულ არგუმენტზე, რომელიც ინარჩუნებს ცვლილებებს გამოძახებების შორის.