ერთიანი ინტერფეისის პრინციპები რა არის?

ერთიანი ინტერფეისის პრინციპები (სხვადასხვა სახელით ცნობილია RESTful API დიზაინის პრინციპები, თუმცა ვრცელდება სხვა განაწილებულ სისტემებზე):

1. რესურსების იდენტიფიკაცია: თითოეული ინფორმაცია, რომელსაც შეიძლება მისამართი მიეცეს, უნდა ჰქონდეს უნიკალური იდენტიფიკატორი. მომხმარებელი ურთიერთქმედებს რესურსებთან ამ იდენტიფიკატორების გამოყენებით.
2. რესურსების მანიპულირება წარმოდგენების საშუალებით: მომხმარებელი იღებს რესურსის წარმოდგენას (მაგალითად, JSON ან XML ფორმატში) და შეუძლია შეცვალოს რესურსის მდგომარეობა, გამოგზავნის შეცვლილი წარმოდგენას სერვერზე.
3. საკუთარი აღწერის შეტყობინებები: თითოეული შეტყობინება მომხმარებელსა და სერვერს შორის უნდა შეიცავდეს საკმარის ინფორმაციას მის სრული ინტერპრეტაციისთვის. მომხმარებელი არ უნდა დაეყრდნოს მესამე მხარის ინფორმაციას ან სესიის მდგომარეობას სერვერზე.
4. ჰიპერმედია როგორც აპლიკაციის მდგომარეობის მართვის მექანიზმი (HATEOAS - Hypermedia As The Engine Of Application State): სერვერი უნდა უზრუნველყოფდეს ჰიპერინტერფეისს (კავშირებს) პასუხებში, რომლებიც მიუთითებს შემდეგ შესაძლო მოქმედებებზე ან დაკავშირებულ რესურსებზე. მომხმარებელი გადაადგილდება აპლიკაციაში ამ კავშირების მიხედვით, ხოლო არა წინასწარ განსაზღვრულ URL-ებზე ან ლოგიკაზე დაყრდნობით.
5. "კლიენტი-სერვერი" არქიტექტურა: მკაფიოდ განყოფილება პასუხისმგებლობებს შორის მომხმარებლის ინტერფეისისა და ინიციატორის (კლიენტის) და მონაცემების შენახვისა და პროცესინგის სერვერის შორის. ეს განყოფილება აუმჯობესებს მასშტაბირებადობას და კლიენტის ნაწილზე გადატანას.
6. სტატუსის არქიტექტურა (Stateless): თითოეული მოთხოვნა მომხმარებლისგან სერვერზე უნდა შეიცავდეს ყველა საჭირო ინფორმაციას მის გაგებასა და დამუშავებისთვის. სერვერი არ ინახავს მომხმარებლის სესიის მდგომარეობის ინფორმაციას მოთხოვნების შორის. ეს ზრდის სერვერის მასშტაბირებადობას და სირთულეებისადმი მდგრადობას.

ამ პრინციპების დაცვა ხელს უწყობს მასშტაბირებადი, მოქნილი და ადვილად შენარჩუნებადი განაწილებული სისტემების შექმნას.