რატომ იყოფა ტესტირება ცალკეულ ეტაპებად?

ტესტირება ნაწილებადაა დაყოფილი, რადგან აუცილებელია უზრუნველყოს ხარისხის ყოვლისმომცველი შემოწმება სხვადასხვა დეტალობის დონეზე და სხვადასხვა ეტაპზე პროგრამული უზრუნველყოფის განვითარების ციკლში. ეს საშუალებას აძლევს:

1. ეფექტურად აღმოაჩინოს ხარვეზები: ადრეულ ეტაპებზე აღმოჩენილი ხარვეზები იაფია და ადვილია გამოსწორება.
2. სისტემური მიდგომა: პროგრამული უზრუნველყოფის შემოწმება ხორციელდება პატარა კომპონენტებიდან ყველა სისტემის ნაწილების ურთიერთქმედებამდე.
3. პასუხისმგებლობის განაწილება: სხვადასხვა ეტაპები შეიძლება შესრულდეს სხვადასხვა გუნდების ან სპეციალისტების მიერ (განვითარებლები, ტესტერები).
4. რისკების შემცირება: ეტაპობრივმა შემოწმებამ შეამცირა დაბალი ხარისხის პროდუქტის გამოშვების რისკი.
5. მოთხოვნებისა/სპეციფიკაციების შესაბამისობა: თითოეულ ეტაპზე ხდება გარკვეული მოთხოვნების და მახასიათებლების შესრულების შემოწმება.

ძირითადი ეტაპები მოიცავს:

• საერთო (Unit) ტესტირება: ყველაზე პატარა იზოლირებული კოდის ნაწილების შემოწმება (ფუნქციები, მეთოდები). ჩვეულებრივ, ხორციელდება დეველოპერების მიერ.
• ინტეგრაციის (Integration) ტესტირება: სხვადასხვა მოდულების ან კომპონენტების ურთიერთქმედების შემოწმება.
• სისტემური (System) ტესტირება: სისტემის ყოვლისმომცველი შემოწმება, მათ შორის ფუნქციონალური და არასამუშაო მოთხოვნები (პროდუქტიულობა, უსაფრთხოება, გამოყენების მარტივობა და ა.შ.).
• მიღების (Acceptance) ტესტირება: სისტემის შემოწმება მომხმარებლის ან დამკვეთის მოთხოვნების შესაბამისობისთვის. შეიძლება მოიცავდეს ალფა და ბეტა ტესტებს.