რა არის გასაღებები მონაცემთა ბაზაში?

მონაცემთა ბაზაში გასაღები არის ერთი ან რამდენიმე სვეტი (სვეტები) ცხრილში, რომლებიც ემსახურება ჩანაწერების (ხაზების) უნიკალურ იდენტიფიცირებას ან კავშირების დამყარებას ცხრილებს შორის.

გასაღების ტიპები:

• მთავარი გასაღები (Primary Key; PK):
  • უნიკალურად იდენტიფიცირებს თითოეულ ჩანაწერს ცხრილში.
  • არ უნდა შეიცავდეს NULL მნიშვნელობებს.
  • ერთ ცხრილში შეიძლება იყოს მხოლოდ ერთი მთავარი გასაღები.
• გარე გასაღები (Foreign Key; FK):
  • ქმნის კავშირს ორ ცხრილს შორის, მიმაგრებული სხვა ცხრილის მთავარი ან უნიკალური გასაღების მითითებით.
  • უზრუნველყოფს მიმაგრებითი მთლიანობის დაცვას, გარანტიას აძლევს მიმაგრებული ჩანაწერის არსებობაზე.
• უნიკალური გასაღები (Unique Key; UK):
  • უზრუნველყოფს მითითებული სვეტების მნიშვნელობების უნიკალურობას, მაგრამ შეიძლება შეიცავდეს NULL მნიშვნელობებს (საშუალოდ ერთზე მეტი NULL).
  • ერთ ცხრილში შეიძლება იყოს რამდენიმე უნიკალური გასაღები.
• კანდიდატური გასაღები (Candidate Key):
  • ნებისმიერი მინიმალური სეტია სვეტების, რომელიც უნიკალურად იდენტიფიცირებს ჩანაწერს.
  • კანდიდატური გასაღებიდან ერთს ირჩევენ როგორც მთავარ გასაღებს.
• სუპერ გასაღები (Super Key):
  • სეტია სვეტების, რომელიც უნიკალურად იდენტიფიცირებს ჩანაწერს. კანდიდატური გასაღები არის მინიმალური სუპერ გასაღები.

გარე გასაღების გამოყენების მაგალითი:

CREATE TABLE Orders (
    order_id INT PRIMARY KEY, -- მთავარი გასაღები Orders-ისთვის
    customer_id INT,
    order_date DATE,
    FOREIGN KEY (customer_id) REFERENCES Customers(customer_id) -- გარე გასაღები, რომელიც ეხება Customers-ის სვეტს
);

CREATE TABLE Customers (
    customer_id INT PRIMARY KEY, -- მთავარი გასაღები Customers-ისთვის
    customer_name VARCHAR(255)
);