განმარტეთ ობიექტზე ორიენტირებული პროგრამირების მეთოდების ზარის დინამიკური მარშრუტიზაციის პრინციპი.

დინამიური დისპეჩი (dynamic dispatch) არის მექანიზმი ობიექტზე ორიენტირებულ პროგრამირებაში, რომელიც საშუალებას აძლევს განსაზღვროს, რომელი მეთოდის რეალური განსახორციელებელი უნდა იყოს მოწოდებული, დაფუძნებული ობიექტის რეალურ ტიპზე შესრულების დროს, არა კომპილაციის დროს.

Java-ში ეს მიღწეულია ვირტუალურ მეთოდების მეშვეობით: თუ მეთოდი გამოაცხადა ბაზის კლასში და გადაწერეს ქვესკლასში, მაშინ ბაზის ტიპის მითითებით მოწოდება გამოიძახებს მეთოდის ვერსიას, რომელიც შესაბამისია რეალურ ტიპთან.

მაგალითი:

class Animal {
    void sound() {
        System.out.println("ზოგიერთი ხმა");
    }
}

class Dog extends Animal {
    @Override
    void sound() {
        System.out.println("ხმობა");
    }
}

Animal a = new Dog();
a.sound(); // გამოიტანს "ხმობა", მიუხედავად იმისა, რომ ცვლადის ტიპი არის Animal

ამ გზით, დინამიური დისპეჩი საშუალებას აძლევს განახორციელოს პოლიმორფიზმი, რაც პროგრამის ქცევას ხდის მოქნილს და გაფართოებადი.

ქვემოთ, JVM იყენებს ვირტუალურ მეთოდების სქემებს (vtable) სწრაფად განსაზღვროს სწორი განსახორციელებელი, შესრულების დროს.