როგორ განსხვავდება სტატიკური და დინამიკური ტიპიზაცია პროგრამირების ენებში?

სტატიკური ტიპიზაცია ნიშნავს, რომ ცვლადების ტიპები განსაზღვრული და შემოწმებულია კომპილაციის დროს. ეს საშუალებას აძლევს იპოვოთ ტიპის შეცდომები პროგრამის დაწყებამდე. მაგალითად, Swift ან C++-ში, ცვლადის ტიპი ცხადად არის მითითებული ან კომპილატორით გამოითვლება, და მას нельзя შეცვლა.

დინამიური ტიპიზაცია ნიშნავს, რომ ცვლადების ტიპები განსაზღვრულია პროგრამის შესრულების დროს. ეს უზრუნველყოფს მეტი მოქნილობას, მაგრამ ტიპის შეცდომები შეიძლება გამოვლინდეს მხოლოდ მუშაობის დროს. მაგალითები დინამიური ტიპიზაციის ენების: Python და JavaScript.

Swift-ის მაგალითი (სტატიკური ტიპიზაცია):

var number: Int = 10
number = "სტრინგი" // კომპილაციის შეცდომა

Python-ის მაგალითი (დინამიური ტიპიზაცია):

number = 10
number = "სტრინგი"  # მუშაობს შეცდომის გარეშე