გააზიარეთ iOS განვითარების დროს გაუქმებების გამოყენების ოპტიმიზაციის შესახებ.

setNeedsDisplay() და setNeedsLayout() გამოყენება. setNeedsDisplay() გეგმავს ხედვის გადახატვას, ხოლო setNeedsLayout() გეგმავს ხედვების განლაგების განახლებას. ორივე ფუნქცია არ ახორციელებს განახლებას დაუყოვნებლივ, არამედ მათ რიგში აყენებს მომდევნო მომხმარებლის ინტერფეისის განახლებას. ეს საშუალებას აძლევს სისტემას შეაერთოს რამდენიმე განახლების მოთხოვნა ერთ გადამუშავებაში, ამცირებს ხარჯებს.

CALayer-ის გამოყენება გამოსახულების ოპტიმიზაციისთვის. CALayer არის მსუბუქი ობიექტი, რომელიც მართავს ვიზუალურ შინაარსს, მაგრამ არ პროცესავს მოვლენებს. ფენების გადახატვა ხშირად ხდება მთავარი ნაკადიდან გარეთ, რაც აუმჯობესებს შესრულებას. ფენის თვისებები, როგორიცაა opacity, transform და backgroundColor, შეიძლება იყოს ანიმირებული მჭიდროდ, მთელი ხედვის იერარქიის გადახატვის გარეშე.

გადახატვის ზონების მინიმიზაცია. iOS სისტემა ცდილობს გადაიტანოს მხოლოდ ეკრანის ის ნაწილი, რომელიც შეიცვალა. თუმცა, თუ setNeedsDisplay()-ის გამოძახება ეხება დიდ ფართობს ან შეუმჩნეველ ხედვას, სისტემა შეიძლება مجبور იყოს გადაიტანოს დიდი ნაწილი ეკრანზე. უნდა იწადოთ setNeedsDisplay()-ის გამოძახება მინიმალურ შესაძლო ხედვაზე, რომელიც ნამდვილად უნდა განახლდეს.

შინაარსის გადატვირთული ჩატვირთვა. თუ ხედში ბევრი შინაარსია (მაგალითად, გრძელი სია UITableView ან UICollectionView-ში), არ უნდა გადაიტანოთ მთელი შინაარსი ერთდროულად. ამის ნაცვლად, ჩატვირთეთ და გამოიტანეთ შინაარსი საჭიროების მიხედვით, ანუ მოთხოვნის შესაბამისად. ეს მნიშვნელოვნად ამცირებს სისტემის დატვირთვას საწყის ჩატვირთვაზე და სლაიდზე.

კეშირების გამოყენება. თუ გარკვეული ნაწილის გადახატვა დიდ დროს მოითხოვს და იშვიათად იცვლება, შეგიძლიათ შეინახოთ გადახატვის შედეგი (მაგალითად, UIImage-ის სახით). შემდეგ გადახატვაზე, უბრალოდ გამოიყენეთ კეშირებული სურათი, ნაცვლად განმეორებითი გადახატვის.

setNeedsDisplay()-ის გამოყენების მაგალითი:

class MyView: UIView {
    override func draw(_ rect: CGRect) {
        // გადახატვის კოდი
    }

    func updateContent() {
        // მონაცემების ცვლილება, რომელიც გავლენას ახდენს გადახატვაზე
        setNeedsDisplay() // გადახატვის დაგეგმვა
    }
}

setNeedsLayout()-ის გამოყენების მაგალითი:

class MyContainerView: UIView {
    private let subview: UIView

    init(subview: UIView) {
        self.subview = subview
        super.init(frame: .zero)
        addSubview(subview)
    }

    required init?(coder: NSCoder) {
        fatalError("init(coder:) არ განხორციელებულა")
    }

    override func layoutSubviews() {
        super.layoutSubviews()
        // Subview-ის ფრეიმის განახლება
        subview.frame = bounds.insetBy(dx: 10, dy: 10)
    }

    func rearrangeSubviews() {
        // Subview-ის განლაგების ცვლილება
        setNeedsLayout() // განლაგების განახლების დაგეგმვა
    }
}