როგორ მიმდინარეობს წყაროს ფაილების კომპილაციის ეტაპი Linux-ში, რათა მიიღოს შესრულებადი ბინარული ფაილი?

Linux-ში, წყაროს ფაილების (მაგალითად, C ან C++-ში) კომპილაცია გამოსაყენებელ ბინარულ ფაილად ჩვეულებრივ რამდენიმე ეტაპს გადის:

1. პრეპროცესინგი — პრეპროცესორის დირექტივების (#include, #define და ა.შ.) დამუშავება, შედეგად მიიღება გაფართოებული წყაროს კოდი.
2. კომპილაცია — გაფართოებული წყაროს კოდის ტრანსფორმაცია ასემბლერის კოდად.
3. ასემბლერიზაცია — ასემბლერის კოდის გადაყვანა ობიექტურ ფაილში (.o), რომელიც შეიცავს მანქანურ კოდს, მაგრამ ჯერ კიდევ არ არის დაკავშირებული სხვა მოდულებთან.
4. ლინკირება — ერთ ან რამდენიმე ობიექტური ფაილის და ბიბლიოთეკების გაერთიანება ერთ გამოსაყენებელ ფაილად.

მაგალითად, gcc-ის გამოყენებით კომპილაციის და ლინკირების მაგალითი:

gcc main.c -o myprogram

აქ gcc ავტომატურად ახორციელებს ყველა ეტაპს: პრეპროცესინგი, კომპილაცია, ასემბლერიზაცია და ლინკირება, და ქმნის myprogram სახელით გამოსაყენებელ ფაილს.