Ինչից է կախված թեստավորման առաջնահերթությունը (priority)։

Տեստավորման առաջնահերթությունը որոշվում է մի քանի հիմնական գործոններով, որոնք որոշում են թեստերի և թերությունների ուղղման կարևորությունը և հերթականությունը:

• Ֆունկցիոնալության կարևորությունը: Ինչքան կարևոր է ստուգվող ֆունկցիոնալությունը հիմնական բիզնես գործընթացների համար։ Ավելի բարձր առաջնահերթություն ունեն այն թեստերը, որոնք ընդգրկում են օգտվողի հիմնական ուղիները և հիմնական հնարավորությունները:
• Օգտագործման հաճախականությունը: Ինչքան հաճախ են օգտվողները օգտագործում տվյալ ֆունկցիոնալությունը։ Պոպուլյար ֆունկցիոնալությունները թեստավորվում են ավելի բարձր առաջնահերթությամբ:
• Սխալի ռիսկը: Ինչ վնաս կամ բացասական հետևանքներ կարող են լինել սխալի դեպքում։ Բարձր ռիսկը նշանակում է բարձր առաջնահերթություն:
• Հարցի ազդեցության աստիճանը մյուս համակարգերի վրա: Կարող է արդյոք սխալը հանգեցնել համակարգի այլ մասերի խափանումների կամ սխալ աշխատանքի:
• Ֆունկցիոնալության կայունությունը: Ինչքան հաճախ են փոփոխություններ կատարվում տվյալ մասում։ Փոխվող ֆունկցիոնալությունը պահանջում է ավելի հաճախ և առաջնահերթ թեստավորում:
• Բիզնեսի և շահագրգիռ կողմերի պահանջները: Հատուկ ցանկություններ պատվիրատուների, ղեկավարության կամ այլ շահագրգիռ կողմերի կողմից՝ որոշ ֆունկցիոնալությունների կամ ոլորտների առաջնահերթության վերաբերյալ:
• Անցանցային ուղիների առկայությունը (Workarounds): Եթե խնդրի համար կա պարզ և հանրահայտ անցանցային ուղի, ապա նրա ուղղման առաջնահերթությունը կարող է նվազել առանցքային սխալի համեմատ:

Տեղեկատվական սխալների դեպքում առաջնահերթությունը հաճախ որոշվում է սրության (Severity) հետ կապված, բայց դրանք տարբեր հասկացություններ են:

• Severity (Սրություն): Սխալի ազդեցության աստիճանը համակարգի կամ դրա մասի աշխատանքի վրա։ Կարգավորվում է տեխնիկական կողմից:
• Priority (Առաջնահերթություն): Սխալի ուղղման կարևորությունը՝ կապված բիզնես պահանջների և ռեսուրսների հետ։ Կարգավորվում է արտադրանքի կառավարման կողմից:

Օրինակ՝ لوگոյի աշխատանքի սխալը (նվազագույն սրություն) կարող է ունենալ բարձր առաջնահերթություն, եթե դա պահանջ է հաճախորդից կամ ազդում է բրենդինգի վրա։ Հետին օգտագործվող ներքին ֆունկցիայի խափանումը (բարձր սրություն) կարող է ունենալ ցածր առաջնահերթություն, եթե այն չի ազդում հիմնական գործընթացների վրա և չկա անցանցային ուղի։