Ի՞նչ է հետազոտական փորձարկումը։

Գիտական փորձարկումները՝ դա փորձարկման ոճ է, որտեղ փորձարկման նախագծումը և իրականացումը կատարվում է միաժամանակ: Փորձարկողը ուսումնասիրում է հավելվածը, սովորում է դրանից և օգտագործում իր գիտելիքները՝ ստեղծելու համար նոր փորձարկման դեպքեր "ուղիղ թռիչքով":

Հիմնական հատկանիշներ՝

• Միաժամանակ փորձարկման նախագծում և իրականացում: Փորձարկման դեպքերը նախապես պաշտոնապես սահմանված չեն:
• Սովորում է: Փորձարկողը մշտապես սովորում է համակարգի հետ փոխազդեցության միջոցով:
• Փորձարկողի փորձը: Շատ կախված է փորձարկողի հմտություններից, գիտելիքներից և ստեղծագործականությունից:
• Անպաշտոնական գործընթաց: Ավելի քիչ փաստաթղթավորված, քան սցենարային փորձարկումները:
• Ուսումնասիրության վրա կենտրոնացում: Մասն նպատակն է հասկանալ համակարգի վարքը և գտնել աննկատ թերություններ:

Տիպիկ տեխնիկաներ՝

• Տուրեր: Կենտրոնացում որոշ ոլորտների կամ գործառույթների վրա (օրինակ՝ Anti-Money Laundering Tour):
• Հյուրիստիկային հիմնված փորձարկումներ: Օգտագործում է կանոններ և սկզբունքներ թերություններ գտնելու համար:
• Երկու փորձարկողներ: Երկու փորձարկող աշխատում են միասին:

Առավելություններ՝

• Հետաքրքիր թերություններ գտնում է, որոնք դժվար է հայտնաբերել սցենարային փորձարկումներում:
• Օգնում է խորապես հասկանալ համակարգը:
• Օգտակար է անորոշության կամ սահմանափակ փաստաթղթավորման պայմաններում:
• Կարող է լինել ավելի արագ որոշ սցենարների համար:

Թերություններ՝

• Զависит от հմտությունների փորձարկողի:
• Ավելի դժվար է վերարտադրել հայտնաբերված թերությունները առանց հստակ քայլերի:
• Հաշվետվությունները կարող են լինել ավելի քիչ ստանդարտացված:

Կիրառվում է որպես լրացում սցենարային փորձարկումների, հատկապես նոր ֆունկցիաների, կարևոր ոլորտների կամ երբ պաշտոնական փաստաթղթավորումը սահմանափակ է: