Կարող ենք ասել, որ ժառանգությունը նպաստում է օբյեկտ-կենտրոնացված ծրագրավորման մեջ պոլիմորֆիզմի իրականացմանը:

Այո, ժառանգությունը հանդիսանում է հիմնական մեխանիզմներից մեկը, որը նպաստում է պոլիմորֆիզմի իրականացմանը օբյեկտային ծրագրավորման մեջ: Պոլիմորֆիզմը թույլ է տալիս տարբեր դասերի օբյեկտները մշակել ընդհանուր ինտերֆեյսի միջոցով, իսկ ժառանգությունը հնարավորություն է տալիս ստեղծել դասերի հիերարխիաներ, որտեղ ենթադասերը կարող են վերագրել բազային դասի մեթոդները:

Օրինակ, եթե կա բազային դաս Համակարգ՝ մեթոդով արտադրելՁայն(), և ենթադասերը Որոտ և Կատու վերագրեն այդ մեթոդը, ապա կարող ենք աշխատել այդ դասերի օբյեկտների հետ բազային դասի հղումով և կանչել արտադրելՁայն() մեթոդը, ստանալով տարբեր վարքագծեր:

class Համակարգ {
    void արտադրելՁայն() {
        System.out.println("Որոշ ձայն");
    }
}

class Որոտ extends Համակարգ {
    @Override
    void արտադրելՁայն() {
        System.out.println("Որոտում");
    }
}

class Կատու extends Համակարգ {
    @Override
    void արտադրելՁայն() {
        System.out.println("Մյաո");
    }
}

// Օգտագործում
Համակարգ հ = new Որոտ();
հ.արտադրելՁայն(); // Տպում է "Որոտում"