Եթե ունեք 10 դաշտ և 100 դեպք, քանի դեպք կմնան զույգային թեստավորման ժամանակ?

Pairwise testing (կապույրային փորձարկում) դեպքում փորձարկումների դեպքերի թիվը ուղղակիորեն կախված չէ բոլոր հնարավոր համակցությունների ընդհանուր թվից, այլ փորձում է ընդգրկել տարբեր դաշտերից արժեքների բոլոր հնարավոր զույգային համակցությունները:

10 դաշտերի համար, որտեղ յուրաքանչյուր դաշտ կարող է ընդունել արժեքներ, pairwise testing-ում փորձարկումների դեպքերի թիվը զգալիորեն պակաս կլինի 100-ից, և նույնիսկ պակաս 100,000,000,000-ից (եթե ենթադրենք, որ յուրաքանչյուր դաշտ ունի առնվազն երկու արժեք):

Նշված դեպքերի ճշգրիտ թիվը կախված է՝

• Յուրաքանչյուր դաշտը ընդունելի արժեքների թվից:
• Օգտագործվող ալգորիթմից՝ զույգային համակցությունների սերնդի համար (օրինակ, IPO, IPOG):
• Կապվածության մակարդակից՝ (օրինակ, բոլոր զույգերի, մասնակի կապի):

Ընդհանուր առմամբ, n դաշտերի և m արժեքների դեպքում, pairwise testing-ում փորձարկումների դեպքերի թիվը սովորաբար գտնվում է O(m * log n) կամ O(m^2 * log n) տիրույթում, ինչը մի քանի կարգի փոքր է ամբողջական ֆակտորիալ փորձարկումից:

10 դաշտ և 100 առկա դեպքերով, եթե ուզում ենք կիրառել pairwise testing, ապա հատուկ pairwise-ի համար գեներացված փորձարկումների դեպքերի թիվը հավանականորեն պակաս կլինի 100-ից: Որոշ առկա դեպքեր կարող են ընդգրկվել գեներացված հավաքածուով, բայց ինքնըստինքյան հավաքածուն ստեղծվում է անկախ:

Չի կարելի պարզապես "թողնել" առկա 100 դեպքերը: Պետք է գեներացնել նոր հավաքածու, որը օպտիմալացված է զույգերի ընդգրկման համար: Այս նոր հավաքածուն զգալիորեն փոքր կլինի 1024-ից (եթե յուրաքանչյուր դաշտ բուլյան է) և շատ փոքր 100-ից: Հավանաբար, դեպքերի թիվը կարող է լինել 10-ից 30-50, կախված արժեքների թվից և օգտագործվող գործիքի/ալգորիթմիից: