Ներկայացրեք ուղղահայաց մոդելավորման կոնցեպցիան համակարգերում և որ իրավիճակներում այն կիրառվում է։

Ուղղահայաց մասշտաբավորումը նշանակում է համակարգի մեկ սերվերի կամ հանգույցի հզորության ավելացում՝ ավելացնելով ռեսուրսներ՝ պրոցեսորներ, օպերատիվ հիշողություն, սկավառակի տարածք և այլն:

Դա կիրառվում է, երբ՝

• Պետք է բարելավել առկա սերվերի կատարողականությունը՝ առանց ծրագրի ճարտարապետությունը փոխելու:
• Սիստեմը նախատեսված չէ բաշխված աշխատանքի կամ հորիզոնական մասշտաբավորման համար:
• Պահանջվում է արագ կատարողականության բարելավում՝ առանց բարդ կլաստերային լուծումների ներդրման:

Օրինակ, եթե ձեր տվյալների բազան մեկ սերվերում է և բեռը մեծանում է, կարող եք ավելացնել CPU-ների քանակը և հիշողության ծավալը՝ հարցումների արագությունը բարձրացնելու համար:

Ուղղահայաց մասշտաբավորման թերությունները՝

• Միակ սերվերի ռեսուրսների ֆիզիկական սահմանափակում կա:
• Ուժեղ սարքավորումները կարող են թանկ լինել:

Հորիզոնական մասշտաբավորման (նոր սերվերներ ավելացնելու) հետ համեմատած, ուղղահայաց մասշտաբավորումը ավելի հեշտ է իրականացնել, բայց ավելի քիչ ճկուն է մեծ բեռների դեպքում։