Ինչպե՞ս է ֆունկցիայի կանչը տարբերվում դասական few-shot prompting-ից կառուցվածքային ելքի համար։

LLM կոնտեքստում ֆունկցիայի կանչը՝ դա մեխանիզմ է, որի ժամանակ մոդելը ոչ միայն տեքստ է ստեղծում, այլ նաև վերադարձնում է կառուցվածքային ֆունկցիայի կանչ՝ արգումենտներով, որոնք կարող են անմիջապես օգտագործվել կոդում։ Սա թույլ է տալիս ստանալ խիստ կառուցված ելք, որը հեշտ է վերլուծել և օգտագործել։

Հին-մոդելային few-shot prompting-ը կառուցվածքային ելքի համար՝ դա այն է, երբ հրահանգում ավելացվում են ցանկալի ձևաչափի օրինակներ, և մոդելը փորձում է այդ ձևաչափով տեքստ ստեղծել։ Սակայն դա ավելի քիչ հուսալի է, քանի որ մոդելը կարող է շեղվել ձևաչափից, սխալներ գործել կառուցվածքում կամ սինտաքսում։

Հիմնական տարբերությունները՝

• Ֆորմատի հուսալիություն: ֆունկցիայի կանչը երաշխավորում է կառուցվածքի խստությունը, few-shot prompting՝ ոչ։
• Ելքի մշակումը: ֆունկցիայի կանչը թույլ է տալիս անմիջապես օգտագործել արդյունքը որպես ֆունկցիայի կանչ, few-shot-ը պահանջում է լրացուցիչ վերլուծություն։
• Ինտեգրացիայի հարմարավետություն: ֆունկցիայի կանչը ավելի լավ է ավտոմատացման և ծրագրերի ինտեգրման համար։

Ֆունկցիայի կանչման օրինակ (պսևդոկոդ):

{
  "function_call": {
    "name": "create_event",
    "arguments": {
      "date": "2024-07-01",
      "title": "Հանդիպում"
    }
  }
}