Ինչպե՞ս արգելել JavaScript-ում կոնտեքստի փոփոխությունը։

JavaScript-ում ֆունկցիայի կատարման կոնտեքստը (this արժեքը) որոշվում է դինամիկ կերպով՝ կանչի պահին: Ապահովել նրա փոփոխության լիակատար արգելքը հնարավոր չէ ամբողջությամբ, բայց տարբեր մեթոդներով կարելի է վերահսկել կամ ֆիքսել կոնտեքստը.

1. call, apply, bind մեթոդները:

   • call և apply թույլ են տալիս կանչել ֆունկցիան հստակ նշված կոնտեքստով և արգումենտներով (առանց call-ի՝ առանձին, apply-ի՝ զանգվածով):
   • bind ստեղծում է նոր կապված ֆունկցիա, որի this-ը կոշտորեն ֆիքսված է նշված արժեքին ստեղծման ժամանակ, անկախ հետագա կանչից: Սա ամենաարդյունավետ միջոցն է "արգելափակել" կոնտեքստի փոփոխությունը՝ ապագա կանչերի համար:

   // `bind`-ով օրինակ
   const obj = { արժեք: 42 };
   function ցույցտվյալ() {
     console.log(this.արժեք);
   }
   
   const կապվածՑույցտվյալ = ցույցտվյալ.bind(obj);
   
   կապվածՑույցտվյալ(); // Տպում է 42
   կապվածՑույցտվյալ.call({ արժեք: 100 }); // Հետո էլ տպում է 42, կոնտեքստը ֆիքսված է
   

2. Նետային ֆունկցիաներ (Arrow Functions):

   • Նետային ֆունկցիաները չունեն սեփական this-ը: Նրանք բռնում են this-ը շրջակա (լեքսիկ) տարածքից նրանց սահմանման ժամանակ։
   • Նետային ֆունկցիայի կոնտեքստը չի կարող փոխվել call, apply, կամ bind-ով:

   // Նմուշ նետային ֆունկցիայի
   const արտաքինOb = { անուն: 'Արտաքին' };
   
   դաս `ԻմԴասը` {
     constructor() {
       this.կլասԱնուն = 'ԻմԴասը';
       this.ցույցտվյալՆետ = () => {
         // `this` այստեղ բռնում է `this`-ը կոնստրուկտորից կամ `ԻմԴասը` սահմանումից
         console.log(this.կլասԱնուն);
       };
     }
   
     ցույցտվյալԸնդհանուր() {
       // `this` այստեղ որոշվում է կանչի ժամանակ
       console.log(this.կլասԱնուն);
     }
   }
   
   const օրինակ = new ԻմԴասը();
   օրինակ.ցույցտվյալՆետ(); // Տպում է 'ԻմԴասը'
   
   const այլOb = { անուն: 'Այլ' };
   const կապվածՆետ = օրինակ.ցույցտվյալՆետ.bind(այլOb); // Փորձում է փոխել կոնտեքստը
   կապվածՆետ(); // Հետո էլ տպում է 'ԻմԴասը', նետային ֆունկցիայի կոնտեքստը անփոփոխ է
   
   օրինակ.ցույցտվյալԸնդհանուր.call(այլOb); // Տպում է 'Այլ', սովորական ֆունկցիայի կոնտեքստը փոխվում է
   

Այսպիսով, "կարգել փոփոխության արգելքը" լավագույնը հասկանալ որպես կոշտ ամրացում կոնտեքստին։ Դրա համար օգտագործվում է bind սովորական ֆունկցիաների համար և բնական լեքսիկ կապը նետային ֆունկցիաների համար։ Նետային ֆունկցիաները այս առումով ավելի "անփոփոխ" են։