Ի՞նչ է սինտաքսիկային բարդությունը և ինչպես է այն ազդում զարգացման գործընթացի վրա։

Սինտաքսիկական բարդություն (Cyclomatic Complexity) — ծրագրային ապահովման զարգացման մեջ օգտագործվող չափանիշ, որը չափում է ֆունկցիայի, մոդուլի կամ ծրագրի կոդում կատարվող անկախ ուղիների քանակը:

Այն հաշվարկվում է կոդի հոսքի գրաֆի հիման վրա: Ամեն պայմանական անցում, ցիկլ կամ այլ ճյուղավորման կետ բարդացնում է այն:

Հաշվարկի բանաձևը՝ V(G) = E - N + 2P, որտեղ E — հոսքի գրաֆի եզրերի քանակը, N — հանգույցների քանակը, P — միացության կոմպոնենտների քանակը (հատկապես ֆունկցիայի համար սովորաբար 1):

Աշխատանքի վրա ազդեցությունը:

• Թեստավորման հնարավորություն: Բարձր սինտաքսիկական բարդությունը դարձնում է կոդը ավելի դժվար թեստավորել, քանի որ անհրաժեշտ է ավելի շատ սցենարներ՝ բոլոր ուղիները ծածկելու համար:
• Կարդալելիություն և ըմբռնում: Կոմպլեքս կոդը ավելի դժվար է կարդալ և հասկանալ մյուս ծրագրավորողների կողմից (և նույնիսկ հեղինակին՝ ժամանակի ընթացքում):
• Աջակցություն: Բարձր բարդությունը մեծացնում է սխալների հավանականությունը փոփոխությունների կամ բագների ուղղման ժամանակ:
• Հավատարիմություն: Որքան բարձր է բարդությունը, այնքան մեծ է թաքնված սխալների հավանականությունը:
• Ռեֆակտորինգ: Սովորաբար ցույց է տալիս ռեֆակտորինգի անհրաժեշտությունը՝ բարդ տրամաբանական բլոկը բաժանելու ավելի պարզ ֆունկցիաների:

Նմուշներ՝

Հեշտությամբ պարզ կոդ՝

function sum(a, b) {
  return a + b;
}

Ավելին բարդ կոդ՝

function processData(data) {
  if (data && data.length > 0) {
    if (data.some(item => item.isValid)) {
      for (let i = 0; i < data.length; i++) {
        if (data[i].type === 'A') {
          // Լոգիկա A տեսակին
        } else if (data[i].type === 'B') {
          // Լոգիկա B տեսակին
        } else {
          // Դյուրին լոգիկա
        }
      }
    } else {
      // Լոգիկա՝ չլինելու դեպքում
    }
  } else {
    // Լոգիկա՝ դատարկ կամ զրոյական տվյալների համար
  }
}

Առաջարկվում է ձգտել ցածր սինտաքսիկական բարդության (հաճախ < 10-15)՝ կոդի որակը բարելավելու համար: Ստատիկ վերլուծական գործիքները (օրինակ՝ ESLint) կարող են օգնել չափել և վերահսկել այս չափանիշը։