Որոնք են օբյեկտային ուղղված ծրագրավորման հիմնական սկզբունքները?

Օբյեկտային ուղղված ծրագրավորման հիմնական սկզբունքները:

• Կապսուլյացիա: Տվյալների և տվյալների վրա աշխատող մեթոդների միավորումը մեկ օբյեկտում: Սա թույլ է տալիս թաքցնել իրագործման մանրամասները և տրամադրել վերահսկվող մուտք օբյեկտին: Հեշտացնում է կոդի պահպանությունը և փոփոխությունը:
• Ներդրումներ: Նոր դասեր (մշակներ) ստեղծելու հնարավորություն, որոնք ժառանգում են առկա դասերի (հայրական դասերի) հատկությունները և մեթոդները: Խթանում է կոդի վերօգտագործումը և դասերի հիերարխիաների ստեղծումը:
• Բազմաֆունկցիոնալություն: Հնարավորություն ունենալ նույն ինտերֆեյսը օգտագործել տարբեր դասերի օբյեկտների համար: Հնարավոր է միաժամանակ մշակել տարբեր տիպերի օբյեկտներ: Օրինակներ՝ մեթոդների ավելցուկային (տարբեր ստորագրություններ, նույն անուն) և մեթոդների վերագրում (իրագործում ժառանգական դասերում):
• Աբստրակցիա: Օբյեկտի կարևոր հատկանիշների առանձնացում և ոչ կարևորների անտեսում: Հնարավոր է աշխատել օբյեկտների հետ ավելի բարձր մակարդակով՝ թաքցնելով բարդությունները: Իրականացվում է աբստրակտ դասերի և ինտերֆեյսների միջոցով:

Այս սկզբունքները նպաստում են ավելի ճկուն, ընդլայնելի և հեշտ պահպանվող կոդի ստեղծմանը։