Ինչպե՞ս եք իրականացնում պլանների տարբերակումը։

Պայպլայնների տարբերակումը իրականացնում է որպես կոդի (Pipeline as Code) ձևով պայպլայնի սահմանման պահպանում, սովորաբար՝ տարբերակման համակարգում:

Հիմնական մոտեցումները:

• Git: Ամենատարածված մեթոդը։ Պայպլայնի սահմանման ֆայլերը (.jenkinsfile, .gitlab-ci.yml, .github/workflows/*.yml և այլն) պահվում են Git-համակարգում՝ ծրագրի կոդի հետ կամ առանձին ռեպոզիտորիայում։ Git-ում տարբերակումը (կոմմիտներ, ճյուղեր, նշաններ) ապահովում է պայպլայնի տարբերակումը։
• CI/CD համակարգ: Որոշ CI/CD համակարգեր առաջարկում են ներքին տարբերակման մեխանիզմներ իրենց սահմանումների համար։
• Կոնտեյներիզացիա: Պայպլայնի սահմանումը կարող է փաթեթավորվել կոնտեյներում (օրինակ՝ Docker-բովանդակ), որը հետո տարբերակվում է։

Օրինակ՝ Git մոտեցում (Jenkinsfile-ի օրինակով):

// Jenkinsfile՝ հավաքման և տեղակայման համար
pipeline {
    agent any 
    stages {
        stage('Build') {
            steps {
                echo 'Building...'
                // Ձեր հավաքման քայլերը
            }
        }
        stage('Test') {
            steps {
                echo 'Testing...'
                // Ձեր թեստավորման քայլերը
            }
        }
        stage('Deploy') {
            steps {
                echo 'Deploying...'
                // Ձեր տեղակայման քայլերը
            }
        }
    }
}

Այս ֆայլը Jenkinsfile պահվում է Git-համակարգում։ Յուրաքանչյուր կոմմիտ, որը պարունակում է փոփոխություններ Jenkinsfile-ում, ստեղծում է նոր տարբերակ։ Կարող եք օգտագործել Git նշաններ՝ կայուն տարբերակները կամ ծրագրային ռելիզների հետ կապված տարբերակները նշելու համար։

Պայպլայնների տարբերակման առավելությունները:

• Վերականգնում: Հնարավորություն է վերադառնալ նախորդ աշխատող տարբերակին։
• Փոփոխությունների հետևում: Տեսանելի է պայպլայնի փոփոխությունների պատմությունը, ով և երբ է կատարել դրանք։
• Համատեղ աշխատանք: Տարբեր թիմեր կարող են աշխատել տարբեր տարբերակների վրա՝ ճյուղերում։
• Ավтоматացում: Լավ է ինտեգրվում CI/CD գործընթացների հետ։
• Համապատասխանություն: Հեշտացնում է աուդիտը և կարգավորիչ պահանջների պահպանումը։