Ի՞նչ տարբերություն կա հաճախորդի կողմում օգտագործվող սերտիֆիկատների և սերվերի համար նախատեսված սերտիֆիկատների միջև։

Սերվերի և հաճախորդի սերտիֆիկատները տարբեր են նպատակով և պարունակությամբ:

• Սերվերի սերտիֆիկատը օգտագործվում է սերվերի իսկությունը հաստատելու համար հաճախորդի առաջ: Այն պարունակում է սերվերի հանրային բանալի և տեղեկություններ, որոնք թույլ են տալիս հաճախորդին ստուգել, որ նա իրականում կապ է հաստատում ճիշտ սերվերի հետ (օրինակ՝ դոմենային անուն):

• Հաճախորդի սերտիֆիկատը օգտագործվում է հաճախորդի նույնականացման համար սերվերի առաջ: Այն պարունակում է հաճախորդի հանրային բանալի և թույլ է տալիս սերվերին հաստատել հաճախորդի անձը:

Հիմնական տարբերությունները՝

1. Նպատակը: սերվերի սերտիֆիկատը հաստատում է սերվերը, հաճախորդի՝ հաճախորդին:
2. Օգտագործումը: սերվերի սերտիֆիկատը սովորաբար պահանջվում է HTTPS-ի համար, հաճախորդի՝ փոխադարձ նույնականացման համար (mutual TLS):
3. Բովանդակությունը: սերտիֆիկատում նշվում է ենթակա (Subject) — սերվերի համար դա դոմենային անունն է, հաճախորդի համար՝ օգտվողի անունը կամ սարքը:

Այսպիսով, սերտիֆիկատները տարբեր են իրենց դերում ապահովված կապի հաստատման գործընթացում։