Ի՞նչ եղանակներ կան տվյալների բազաների նախագծման համար։

Հիմնական մոտեցումները տվյալների բազաների նախագծման համար՝

• Նորմալացում՝ Տվյալների կազմակերպում գործընթացը տվյալների բազայում՝ նվազեցնելու կրկնօրինակը և բարելավելու ամբողջականությունը։ Հիմնվում է նորմալ ձևերի վրա (1NF, 2NF, 3NF, BCNF, 4NF, 5NF):
• Դենորմալացում՝ Նորմալացման հակառակ գործընթացը, երբ մտադիր կերպով ավելացվում են կրկնօրինակ տվյալներ՝ հարցումների կատարողականությունը բարելավելու համար, հաճախ՝ թարմացումների բարդության հաշվին։
• Նշան-հարաբերության մոդել (ER մոդել)՝ Գրավական մոդել, որը օգտագործվում է տվյալների բազայի կառուցվածքային պահանջները ներկայացնելու համար։ Նկարագրում է ենթակառուցվածքներ (օբյեկտներ) և նրանց միջև կապերը։
• Օբյեկտ-կենտրոնացված մոտեցում՝ Տվյալների բազաների նախագծում, հիմնված օբյեկտային ծրագրավորման կոնցեպցիաների վրա (դասեր, օբյեկտներ, ժառանգություն, պոլիմորֆիզմ)։ Օգտագործվում է օբյեկտային տվյալների բազաներում։
• Չափման-իրավական մոդելավորում՝ Շատ հաճախ օգտագործվող մոտեցում տվյալների պահոցների և վերլուծական տվյալների բազաների նախագծման համար։ Հիմնվում է փաստաթղթերի աղյուսակների (պատճառներ) և չափման աղյուսակների (տեքստ) վրա։ Օրինակներ՝ «աստղ» սխեմա և «սնեյք» սխեմա։

Օգտագործման օրինակներ՝

• Նորմալացում՝ Լրացուցիչ համակարգեր (OLTP), որտեղ կարևոր է տվյալների ամբողջականությունը և կրկնօրինակի նվազեցումը։
• Դենորմալացում՝ Հաշվետվության կամ վերլուծական համակարգեր (OLAP), որտեղ տվյալների ընթերցման արագությունը կարևոր է։
• Նշան-հարաբերության մոդել՝ Ռելացիոնալ տվյալների բազաների կառուցվածքը պատկերացնելու սկզբնական փուլը։
• Օբյեկտ-կենտրոնացված մոտեցում՝ համակարգեր, որոնք սերտորեն ինտեգրված են օբյեկտային կոդին կամ օգտագործում են օբյեկտային NoSQL տվյալների բազաներ (օրինակ՝ փաստաթղթային բազաներ):
• Չափման-իրավական մոդելավորում՝ Տվյալների պահոցների, BI հաշվետվությունների և վերլուծական համակարգերի կառուցում։