Ինչու չենք գրում կոդը գլխագրի ֆայլում?

Код у загалоўкавых файлаў (.h або .hpp у C++) не размяшчаюць па наступных прычынах:

1. Парушэнне прынцыпу аднаго вызначэння (One Definition Rule - ODR). Пры ўключэнні загалоўка файла некалькімі .cpp файламі, змяшчальны ў ім выконвальны код будзе вызначаны больш за адзін раз, што прывядзе да памылкі лінкоўкі (multiple definition). Вынятак – inline функцыі і шаблоны класаў/функцый, якія павінны быць вызначаны ў кожным модулі трансляцыі, дзе яны выкарыстоўваюцца.

   // example.h
   int g_counter = 0; // Глабальная зменная - парушэнне ODR
   
   void my_function() { // Функцыя - парушэнне ODR
       // некаторы код
   }
   
   inline void my_inline_function() { // inline функцыя - выключэнне
       // некаторы код
   }
   
   template<typename T>
   void process(T value) { // Шаблон функцыі - выключэнне
       // некаторы код
   }
   

2. Павелічэнне часу кампіліравання. Пры кожным уключэнні загалоўка файла, кампілатар перапрацоўвае яго змесціва нанова. Размяшчэнне кода ў загалоўкавых файлах павялічвае аб'ём працы для кампілтатара, запавольваючы працэс зборкі праекта, асабліва ў вялікіх праектах.

3. Ускладненне падтрымкі і тэставання. Код, разбросаны па загалоўкавых файлах, становіцца менш модульным. Гэта ўскладняе тэставанне асобных кампанентаў і іх незалежнае змяненне.

4. Рызыка цыклічнага ўключэння (include loops). Няправільная арганізацыя ўключэнняў з кодам у загалоўкавых файлах можа прывесці да цыклічных залежнасцей і праблем з кампілірацыяй.

У загалоўкавых файлах звычайна аб'яўляюць:

• Класы (вызначэнні, але не рэалізацыі метадаў)
• Функцыі (прататыпы)
• Глабальныя зменныя (з выкарыстаннем extern)
• Канстанты
• Шаблоны класаў і функцый (поўныя вызначэнні)
• inline функцыі (поўныя вызначэнні)
• Тыпы дадзеных (struct, enum, typedef, using)
• Пространствы імёнаў (namespace)

Рэалізацыя кода (цела функцый, вызначэнні статычных членаў класа і глабальных зменных) змяшчаецца ў адпаведныя файлы рэалізацыі (.cpp).