Yığma (build) haradan gəlir?

Proqram təminatının yığılması (build) layihənin mənbə kodunun, lazım olan resurslarla (kitabxanalar, konfiqurasiya faylları, şəkillər və s.) birlikdə tək işləyən və ya paylanabilən paketə çevrilməsi prosesinin nəticəsidir.

Əl ilə yığma zamanı, tərtibçi bu addımları əl ilə və ya skriptlər vasitəsilə öz yerli kompüterində həyata keçirir. Avtomatlaşdırılmış yığma zamanı Jenkins, GitLab CI, GitHub Actions, TeamCity və digər davamlı inteqrasiya (CI) sistemləri istifadə olunur.

Avtomatlaşdırılmış yığma prosesi təxminən belə görünür:

Təkan: Anbardakı dəyişiklik (məsələn, müəyyən bir filialda edilən commit) və ya planlaşdırılmış yığma işə salınır.
Kodu alma: CI sistemi versiya idarəetmə sistemindən (Git, SVN və s.) aktual mənbə kodunu alır.
Yığma: Layihənin konfiqurasiyasına uyğun yığma əmrləri icra olunur (məsələn, mvn clean package, npm build, dotnet publish). Bu mərhələ mənbə kodunun yığılmasını, vahid testlərin keçirilməsini və yığma artefaktlarının yaradılmasını əhatə edir.
Testlər: Müxtəlif növ avtomatlaşdırılmış testlər (inteqrasiya, e2e və s.) işlədilə bilər.
Qablaşdırma: Yığma artefaktları müvafiq formata (Java üçün WAR/JAR, Docker şəkli, NPM paketi, msi və s.) paketlənir.
Yayım: Hazır artefakt (build) artefakt deposuna (Nexus, Artifactory, Docker Registry) yerləşdirilir və oradan yerləşdirmə və ya əlavə testlər üçün götürülə bilər.

Beləliklə, yığma avtomatlaşdırılmış və ya əl ilə yığma, bağlama və mənbə kodunun paketlənməsi prosesindən ibarətdir və adətən, dəyişikliklərdən sonra CI sistemi tərəfindən həyata keçirilir.